Category Archives: Öykü

Cennete Kadar Yolun Var

metronun kalabalığına alışamadım bir türlü. sanki metronun içinde kalsam, her şey üzerime yıkılacakmış gibi. oysaki kapalı alan fobim de yok. sanırım insanların yılgın yürüyüşlerine tepki, hızlıca aralarından yürüyüp, dışarı atmam kendimi. öyle ki; onları düşündüğümde dahi gördüğünüz üzre cümleler, bir bir devriliyorlar.

Şehiriçi Otodüş Yolculuğu

Otobüse ilk duraktan binmeyi severim. Oturacak yer olur. Otobüs duraktayken şoförün bir acelesi yoktu. Fakat şimdi ayağı otobüsün gaz pedalına sonuna kadar bastığı sırada felç geçirmiş gibi. Otobüs dolu olduğu için şu an oturduğum yerden kendisini göremiyorum. Küçük bir kızı vardır belki. henüz dört ya da beş yaşında. dondurma yemiş gün boyu ve ateşlenmiş hastaneye […]

Sakal

Tıraş olmaktan nefret eder gibi bir halim mi var? Neden gazetenin üçüncü sayfasında akşam öldürdüğünüz karınızın çıplak bedeninin fotoğrafını görmüş gibi yüzüme bakıyorsunuz? Anlamlandıramıyorum bakışlarınızı. Ben haftanın 3 günü sakal tıraşı ve ayda bir kere de saç tıraşı oluyorum. Dışarıdan keyif almıyor gibi görünüyor olsam da baylar, içten içe gurur duyuyorum. Ben sakallarımı salı, perşembe […]